programy
proxy, zmiana ip

Menu Główne

Reklama
Info
Serwis Istnieje od 01.04.2005


Dziś jest Czwartek, 20 Listopada 2008 r. Imieniny: Anatola i Rafała
Polecamy
hip hop, rap
medycyna
Kredyty Mieszkaniowe
firewall pobierz
projektowanie stron www
wzory tatuaży
Białka Tatrzańska
katalogowanie stron
canoe polo
Naczynia Berghoff
szkolenia w krakowie
Panele podłogowe QUICK-STEP
telewizory lcd
Telewizory Plazmowe
profesjonalny hosting
Order real real kilts
Find your evening dress
Organizacja imprez
Odzyskiwanie danych
Perfumy i feromony
Białka Tatrzańska
Reklamowe wdrożenia sap
forum sap
szkolenia sap
Artykuły > Porady i artykuły > Jak zrobić płytę instalacyjną XP z SP1?
Sprawa wygląda tak: mamy płytę CD z obojętnie jakim Windowsem XP. Mamy też odpowiedniego Service Packa 1. Pytanie, które nasuwa się samo: czy nie da się połączyć tych dwóch rzeczy i stworzyć na własny użytek płyty instalacyjnej Windowsa XP z zintegrowanym już SP1 tak, żeby zaraz po zainstalowaniu systemu był on w najbardziej aktualnej wersji? Odpowiedz: da się, nie jest to nawet takie trudne. Serwis NeoWin przygotował bardzo klarowne rozwiązanie tego problemu. Wnikliwych i znających angielski odsyłamy do artykułu Slipstreaming XP SP1, mniej wymagających do polskiego streszczenia tematu zrobionego przez nas... [ ]

Czego nam potrzeba?
Naturalnie trzeba mieć samą płytę z plikami instalacyjnymi Windowsa XP i Service Packa 1 w odpowiedniej wersji językowej (tak jak i nagrywarkę płyt czy sam komputer...). Ponadto przyda się plik z boot sectorem, który wykorzystamy do stworzenia bootowanej płyty CD przy pomocy programu Nero Burning Rom. Potrzeba jeszcze ok. 1,5 GB wolnej przestrzeni dyskowej.

Przygotowanie płyty
Tworzymy sobie jakiś katalog (np. WINXPCD) i kopiujemy do niego całą zawartość naszej płyty z Windowsem XP. Później uruchamiamy instalatora SP1 z odpowiednim parametrem: C:/xpsp1.exe -s:C:/WINXPCD (przy założeniu, że plik z SP1 to c:/xpsp1.exe, a skopiowany z płyty XP jest w podanym przez nas katalogu). Na tym etapie możemy przy okazji integrowania samej paczki serwisowej wrzucić na naszą przyszłą płytę dodatkowe rzeczy, takie jak ulubione oprogramowanie czy plik z danymi aktywacji wpa.dbl (pozbędziemy się tym samym uciążliwej konieczności ponownej aktywacji po reinstalacji systemu - więcej na ten temat w artykule na NeoWin, my tylko sugerujemy taką możliwość).

nagranie płyty
Uruchamiamy program Nero i tworzymy nową kompilację o nazwie CD-ROM (Boot). Po wybraniu tej opcji pojawi się możliwość wczytania zewnętrznego boot sectora odpowiedzialnego za wczytanie systemu z płyty podczas uruchamiania komputera. Wybieramy tutaj plik, o którym wspomnieliśmy na początku. Dokładne ustawienia tego okienka, tak naprawdę jedynego istotnego dla całego procesu wypalania interesującej nas płyty, zobaczyć możecie na zdjęciu obok.

Co z tego wyszło?
Po nagraniu tak przygotowanej płyty otrzymamy bootowalnego CDka zawierającego instalacyjną wersję Windowsa XP z już zintegrowanym Service Packiem 1. Miłego eksperymentowania.

Źródło Jama Mastaha